Αγιογραφικά Αναγνώσματα Δημοτικού – Κορίτσια – 2013-2

Παραβολή Σπλαγχνικού (Καλού) Σαμαρείτη

kaloysamareithhttps://www.youtube.com/watch?v=l3B5DbXsh8I

Η παραβολή του σπλαχνικού Σαμαρείτη

Λκ 10, 25 Κάποιος νομοδιδάσκαλος παρουσιάστηκε στον Ιησού και, για να τον φέρει σε δύσκολη θέση, τον ρώτησε: «Διδάσκαλε, τι πρέπει να κάνω για να κερδίσω την αιώνια ζωή;»
26 Κι ο Ιησούς του είπε: «Ο Νόμος τι γράφει;»
27 Εκείνος απάντησε: «Να αγαπάς τον Κύριο τον Θεό σου με όλη την καρδιά σου και με όλη την ψυχή σου, με όλη τη δύναμή σου και με όλον τον νου σου · και τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου».
28 «Πολύ σωστά απάντησες», του είπε ο Ιησούς· «αυτό κάνε και θα ζήσεις».
29 Εκείνος όμως, θέλοντας να δικαιολογήσει τον εαυτό του, είπε στον Ιησού: «Και ποιος είναι ο πλησίον μου1
30 Πήρε τότε αφορμή ο Ιησούς και είπε: «Κάποιος άνθρωπος, κατεβαίνοντας από τα Ιεροσόλυμα για την Ιεριχώ2, έπεσε πάνω σε ληστές. Αυτοί τον ξεγύμνωσαν, τον τραυμάτισαν κι έφυγαν παρατώντας τον μισοπεθαμένο.
31 Έτυχε να κατεβαίνει από κείνον τον δρόμο και κάποιος ιερέας3, ο οποίος, παρ’ όλο που τον είδε, τον προσπέρασε χωρίς να του δώσει σημασία.
32 Το ίδιο και κάποιος λευίτης4, που περνούσε από κείνο το μέρος· κι αυτός, παρ’ όλο που τον είδε, τον προσπέρασε χωρίς να του δώσει σημασία.
33 Κάποιος όμως Σαμαρείτης,5 που ταξίδευε, ήρθε προς το μέρος του, τον είδε και τον σπλαχνίστηκε.
34 Πήγε κοντά του, άλειψε τις πληγές του με λάδι και κρασί6 και τις έδεσε καλά. Μάλιστα τον ανέβασε στο δικό του το ζώο, τον οδήγησε στο πανδοχείο και φρόντισε γι’ αυτόν.
35 Την άλλη μέρα φεύγοντας έβγαλε κι έδωσε στον πανδοχέα δύο δηνάρια7 και του είπε: Φρόντισέ τον, και ό,τι παραπάνω ξοδέψεις, εγώ όταν ξαναπεράσω θα σε πληρώσω».
36 Ποιος λοιπόν από αυτούς τους τρεις, κατά τη γνώμη σου, έγινε «πλησίον» εκείνου που έπεσε στους ληστές;»
37 Κι εκείνος απάντησε: «Αυτός που έμπρακτα έδειξε ευσπλαχνία». Τότε ο Ιησούς του είπε: «Πήγαινε, και να κάνεις και σύ το ίδιο».

Ο σπλαχνικός Σαμαρείτης, Ζωρζ Ρουώ (Rouault, 1871 - 1958

Ο σπλαχνικός Σαμαρείτης, Ζωρζ Ρουώ (Rouault, 1871 – 1958)

Με την παραβολή του σπλαχνικού Πατέρα ξεκαθαρίστηκε για ποιον Θεό μιλάμε και γιατί αξίζει να τον αγαπάμε. Με τον συνάνθρωπο όμως τι γίνεται; Και μάλιστα με τους συνανθρώπους μας εκείνους που μας είναι ξένοι, μας εχθρεύονται, μας βλάπτουν ή μας είναι αδιάφοροι; Δικαιούνται κι αυτοί την αγάπη και το ενφιαφέρον μας; αγάπη αδιακρίτως προς κάθε άνθρωπο; Κι αυτό γιατί; Είναι λογικό; Ο Ιησούς με μια συναρπαστική παραβολή ξεκαθάρισε για πάντα το ζήτημα αυτό (σχολικό βιβλίο,Καινή Διαθήκη, Ο Ιησούς Χριστός και το έργο του)Ο άνθρωπος που στηρίζει την ύπαρξή του στον σπλαχνικό πατέρα της αγάπης καλείται να συμπεριφέρεται με τον ίδιο τρόπο : να είναι έμπρακτα σπλαχνικός συνάνθρωπος προς κάθε συνάνθρωπο,( υπερβαίνοντας ολες τις διακρίσεις ) και ειδικά προς όποιον χρήζει βοήθειας και φροντίδας.Αυτή η παραβολή για την εποχή που ακούστηκε ήταν άκρως ανατρεπτική!!!Για άλλη μια φορά ήρθαν τα πάνω κάτω!!!
Ένας Ιουδαίος πεσμένος , χτυπημένος, ημιθανής στη μέση του πουθενά….
Ένας ιερέας, “πρότυπο” ανθρωπιάς (άνθρωπος του Θεού θα λέγαμε σήμερα)….πέρασε….κοίταξε … προσπέρασε….
Ένας λευϊτης… βοηθός ιερέα….πρότυπο κι αυτός ανθρωπιάς….πέρασε…είδε και προσπέρασε χωρίς να δώσει καμία σημασία….
Κι όμως….για τα δεδομένα της εποχής τους τρεις ανθρώπους τους ενώνει η πίστη και η πατρίδα.Είναι ομοεθνείς και ομόπιστοι,συμπατριώτες, επομένως : πλησίον.
Και η ανατροπή; Ο Σαμαρείτης!!! Είναι ξένος, εχθρός , αποστάτης και μισητός από τους Ισραηλίτες. Το “λογικό” θα ήταν αυτός να προσπεράσει χωρίς να ρίξει ούτε μια ματιά στον πληγωμένο Ιουδαίο!!!Γιατί;Μα γιατί ήταν εχθρός του. Στα χρόνια του Χριστού το χάσμα ανάμεσα σ΄αυτούς και τους Ισραηλίτες ήταν αγεφύρωτο και το μίσος μεταξύ τους μεγάλο και άσβεστο.
Κι όμως!!!Δεν βοηθάει ο πλήσίον, ο φίλος , ο γείτονας, ο ιερέας, ο ομόπιστος, ο ομοεθνής.
Βοηθάει ο ξένος, ο εχθρός, ο Σαμαρείτης.Αυτός, ο “μη πλησίον” για τους Ισραηλίτες, σπλαχνίζεται, περιθάλπτει, περιποείται, μεταφέρει σε κατάλυμα, πληρώνει, ασφαλίζει, υπόσχεται συνέχιση της συμπαράστασης.
Γίνεται πραγματικό πρότυπο αληθινής έμπρακτης συμπεριφοράς, ανατρέποντας φυλετικές, εθνικές, θρησκευτικές, κοινωνικές διακρίσεις.
Ποιό είναι το νόημα της παραβολής; Να βλέπουμε με αγάπη και ευαισθησία τον κάθε άνθρωπο , ιδαιτερα όταν βρίσκεται σε ανάγκη και να προσφέρουμε έμπρακτα την αγάπη μας.”Αντίθετο της αγάπης δεν είναι το μίσος αλλά η αδιαφορία” θα πεί ο αμερικανός θεολόγος Τζότζεφ Φλέτσερ και ο Θανάσης Ν. Παπαθανασίου θα γράψει:
“…Εν τέλει, είμαι παιδί μιας πολύτεκνης (μάλλον υπερπολύτεκνης οικογένειας). Δεν είναι άραγε ανόητο ένα από τα αδέρφια μου να πιστεύει οτι ο πατέρας μας είναι μονάχα δικός του;….Ο Θεόςείναι δικός μου πατέρας, ακριβώς επειδή είναι πατέρας κάθε ανθρώπου που έρχεται στον κόσμο, κι όχι επειδή δήθεν είναι κατα-δικός μου. Αν είναι κατα-δικός μου, είναι κατάδικός μου…….Αν ο Χριστός δε σαρκώθηκε για τον τελευταίο “γύφτο” (όπως δυστυχώς οι νεοέλληνες αρέσκονται να αποκαλούν όποιον δεν τους αρέσει) τότε δε σαρκώθηκε για κανέναν μας ( Θανάσης Ν. Παπαθανασίου, Ο Θεός μου ο αλλοδαπός, Κείμενα για μια αλήθεια που είναι “του δρόμου”)Και σκέφτομαι… οι Ιουδαίοι άκουσαν “Σαμαρείτης” και άρχισαν να διαμαρτύρονται…..
….αλλά σε μας σήμερα δεν κάνει και τόσο μεγάλη εντύπωση……..γιατι οι περισσότεροι δεν ξέρουμε τι θα πει “Σαμαρείτης” για τους Ιουδαίους της εποχής.Να αντικαταστήσουμε τους όρους……να έρθουν πιο κοντά στα δικά μας δεδομένα για να αντιληφθούμε πραγματικά……..τι θα πει πλησίον, τι θα πει έμπρακτη αγάπη, τι θα πεί συνάνθωπος ως αδελφός….;

Τι έπαθε ο Ιουδαίος που πήγαινε στην Ιεριχώ; Τον χτύπησαν ληστές, τον γύμνωσαν και τον άφησαν μισοπεθαμένο στην ερημιά. Πήγαινε από τον επικίνδυνο δρόμο γιατί δεν ήθελε να περάσει από την περιοχή της Σαμάρειας, γιατί μισούσαν και περιφρονούσαν οι Ιουδαίοι τους Σαμαρείτες, επειδή στον καιρό που η Ιερουσαλήμ επεσε στα χέρια των Βαβυλωνίων, οι Σαμαρείτες αναμείχτηκαν με τους Βαβυλώνιους και νόθευσαν την ισραηλιτική πίστη με διδασκαλίες βαβυλωνιακές.

Τον βοήθησε ο Ιερέας από την ίδια τη φυλή του; Όχι, δεν ήθελε να μολυνθεί γιατί δεν θα μπορούσε να μπει στην πόλη πριν κάνει τους απαραίτητους καθαρμούς και γιατι φοβόταν μην του επιτεθούν κι εκέινου οι ληστές.

Τον βοήθησε ο λευΐτης από την ίδια τη φυλή του; Όχιγια τον ίδιο το λόγο του ιερέα

Ποιος βοήθησε τον Ιουδαίο; Ένας εχθρός του Σαμαρείτης, σταμάτησε, του έπλυνε τις πληγές με λάδι και κρασί και τον μετέφερε με το υποζύγιό του σε ένα χάνι, τον περιποιήθηκε όλη τη νύχτα και μετά έδωσε χρήματα στον πανδοχέα να τον φροντίσει μέχρι να επιστρέψει.

Παραδέχτηκαν οι Ιουδαίοι την κακή συμπεριφορά των δικών τους ; Όχι, είπαν πως φέρθηκε σαν πλησίον αυτός που τον βοήθησε.

Τι μας διδάσκει η παραβολή; Στον καινούριο κόσμο του Θεού ο κάθε άνθρωπος θα βλέπει στον άλλο τον εαυτό του και θα τον αγαπάει χωρίς διακρίσεις. Άρα η εντολή αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν, στην παραβολή αυτή ταυτίζεται με το “αγαπάτε τους εχθρούς σας”. (Σκέψεις των παιδιών, συζήτηση για το τί κάνουμε εμείς, και πώς θα ζούμε με το παράδειγμα του καλού Σαμαρείτη στην κατασκήνωση και στην οικογένειά μας/σχολείο μας/εποχή μας)

Ρητά :

1. Λκ. ι’, 27 : “αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της ισχύος σου και εξ όλης της διανοίας σου, και τον πλησίον σου ως σεαυτόν”

2. Λκ. ι’, 33 : “Σαμαρείτης δέ τις οδεύων ήλθε κατ’ αυτόν και ιδών εσπλαγχνίσθη”

3. Λκ. ι’, 37 : “πορεύου και συ και ποίει ομοίως”.

Αγιογραφικά Αναγνώσματα Δημοτικού – Κορίτσια – 2013-2

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s