ΔΕΥΤΕΡΗ ΟΜΑΔΑ

 ΑΚΤΙΝΕΣ ΕΛΠΙΔΑΣ 

Ομαδάρχισσα:  κα. ΓΟΥΡΛΑ ΜΑΡΙΝΑ

ΒΟΗΘΟΣ ΟΜΑΔΑΡΧΙΣΣΑΣ:  ΓΟΥΡΛΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ

ΟΜΑΔΑ ΑΓΑΠΗΣ: 13/07/2013, ΒΡΑΔΥ  ΚΑΙ    16/07/2013  ΒΡΑΔΥ

ΧΡΩΜΑ ΣΗΜΑΙΑΣ: ΜΩΒ

ΗΜΕΡΑ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ: ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ

ΠΡΟΤΥΠΩΣΙΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ:    ΑΥΓΗ ΜΥΣΤΙΚΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

ΗΜΕΡΑ ΘΕΙΑΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ: ΕΡΓΑΣΙΑ, ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

ΔΙΑΚΟΝΗΜΑΤΑ/ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ: ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΠΑΙΧΝΙΔΙΩΝ ΓΕΝΙΚΩΣ

ΠΑΝΑΓΙΑ, ΑΥΓΗ ΜΥΣΤΙΚΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

«…Εν τη κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες Θεοτόκε…»

 Όχι μόνον δεν τον εγκατέλειψες αλλά βρίσκεσαι συνέχεια με τους τρόπους σου, στο πλευρό εκατομμυρίων ψυχών.

Εσύ, το μέγα θαύμα! Που  τίποτα σχεδόν δεν γνωρίζουμε για την  ζωή σου, Και λατρεύεσαι απόλυτα από τόσες ψυχές, παρουσιάζεσαι ακόμα και με σάρκα και οστά σε τόσους πολλούς…  Εσύ, που,  όπως κι αν φιλοτεχνείσαι,

εκπέμπεις Σιωπή, Μεγαλείο, Δύναμη, Καρτερικότητα, και τόσα άλλα άφθαστα για  μας, σε ικετεύουμε,  φτάσε μας Εσύ,  και βάλε τα στην καρδιά μας…  για να τα κρατήσουμε μυστικά…  όπως μας έδειξες και με τον  “θάνατό” σου…

 που μας γέμισες  ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ, ΕΛΠΙΔΑ ΖΩΗ, που έγινες αυγή μυστικής ημέρας!

ΠΡΟΤΥΠΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ

ΠΡΟΤΥΠΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ

ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ
Συνήθως ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ἔχουµε µόνο ἱστορία. Μόνο ὁ Χριστός καί ἡ παναγία µητέρα Του ἔχουν προϊστορία. ∆ηλαδή, πρίν γεννηθοῦν γινότα ἀναφορά σ’ αὐτούς καί στό ἔργο πού θά ἐπιτελοῦσαν ὅταν θά ἔρχονταν στή ζωή αὐτή. Γι’ Αὐτούς µίλησαν οἱ Προφῆτες, ἀλλά καί στή ζωή τῶν Ἑβραίων, καί κυρίως στή λατρευτική τους ζωή, πολλά πράγµατα συµβόλιζαν τό Χριστό καί τήν Παρθένο Μαρία πού θά γινόταν Μητέρα Του.Ἐπειδή ἐδῶ τό θέµα µας εἶναι ἡ Παρθένος, θά µᾶς ἀπασχολήσουν οἱ προτυπώσεις πού ἀναφέρονται σ’ Αὐτήν. Ὅπως φαίνεται ἀπό τά πράγµατα, ἡ Παναγία µας ἦταν περιεχόµενο ἀλλά καί κορυφή τῆς Παλαιᾶς ∆ιαθήκης.Ἔτσι στό πρῶτο βιβλίο τῆς Γραφῆς, συναντοῦµε τόν πρῶτο συµβολισµό. Μετά τήν παράβαση τοῦ Ἀδάµ, ὁ Κύριος διαλέγεται µέ τούς παραβάτες καί ἰδού τί λέγει στό φίδι: « Καί ἔχθραν θήσω ἀναµέσον σου καί ἀναµέσον τῆς γυναικός,καί ἀναµέσον τοῦ σπέρµατός σου καί ἀναµέσον τοῦ σπέρµατος αὐτῆς, καί αὐτός σού τηρήσει τήν κεφαλήν, καί τηρήσεις αὐτοῦ τήν πτέρναν».

Ἡ γυναῖκα τῆς ὁποίας τό σπέρµα θά συντρίψει τήν κεφαλή τοῦ φιδιοῦ, τοῦ διαβόλου, εἶναι ἡ Παρθένος Μαρία καί τό σπέρµα της ὁ Χριστός.
Ἡ Παρθένος συµβολίζεται, σάν κλίµακα πού φθάνει µέχρι τόν οὐρανό. Λέγει ὁ Πατριάρχης Ἰακώβ: «Καί ἐνυπνιάσθην καί ἰδού κλῖµαξ ἐστιριγµένη ἐν τῆ γῆ, ἧς ἡ κεφαλή ἀφικνεῖτο εἰς τόν οὐρανόν, καί οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ ἀνέβαινον καί κατέβαινον ἐπ’ αὐτῆς».Σάν βάτος πού καιγόταν καί δέν κατακαίγοταν. Ο Μωϋσῆς ἔβλεπε τή βάτο νά καίεται χωρίς νά καταστρέφεται.« καί ὁρᾶ ὅτι ἡ βάτος καίεται πυρί καί ἡ βάτος οὐ κατεκαίετο»

Σάν στάµνα:« Καί εἶπεν Μωϋσῆς πρός τόν Ἀαρών:λάβε στάµνον χρυσοῦν καί βάλε εἰς αὐτόν πλῆρες τό γοµόρ τοῦ µάννα καί ἀποθήσεις αὐτό ἐναντίον τοῦ Θεοῦ εἰς διατήρησιν εἰς τάς γενεάς ἡµῶν». Ἡ χρυσή στάµνα τήν Παναγία συµβόλιζε.Σάν πύλη: Ἡ Παρθένος παροµοιάζεται ἀπό τόν προφήτη Ἰεζεκιήλ σάν πύλη ἀπ’ ὅπου θά περάσει µόνον ὁ Κύριος καί κανένας ἄλλος καί θά µείνει κλειστή, δηλαδή, θά µείνει παρθένος αἰώνια.
« Καί εἶπεν Κύριος πρός µε. Ἡ πύλη αὕτη κεκλεισµένη ἔσται, οὐκ ἀνοιχθήσεται καί οὐδείς µή διέλθει δι’ αὐτῆς, ὅτι Κύριος ὁ Θεός τοῦ Ἰσραήλ εἰσελεύσεται δι’ αὐτῆς καί ἔσται κεκλεισµένη».

Καί ὁ ∆ανιήλ ὁ Προφήτης τήν Παρθένο Μαρία ἐννοοῦσε, ὅταν ἔβλεπε ἕνα µεγάλο ὄρος ἀπό τό ὁποῖο κόπηκε, χωρίς ἀνθρώπινο χέρι, ἕνας λίθος πού σύντριψε ὅλες τίς βασιλεῖες.Ὁ Νικόλαος ὁ Καβάσιλας γιά τό θέµα αὐτό λέγει τά ἑξῆς:« Κι ἄν ὑπῆρχε κάτι πραγµατικά σεβαστό, ὅπως ἡ Σκηνή, ἡ Κιβωτός καί τά ἱερά στρατόπεδα τοῦ Μωϋσῆ καί ὅλα ἐκεῖνα γιά τά ὁποῖα ὑπερηφανεύοντο οἱ Ἑβραῖοι, πέραν ἀπό τά ὀνόµατά τους τό θαῦµα τῆς Παρθένου ἐσυµβόλιζαν.» Ὅλα ὅσα ἐγίνονταν στήν Παλαιά ∆ιαθήκη προετοίµαζαν τό λαό γιά τό σωτήριο γεγονός τῆς ἔλευσης τοῦ Μεσσία καί συνεπῶς ἡ Παρθένος δέν ἔλειπε ἀπό τά γεγονότα καί σύµβολα τῆς ἐποχῆς.
Ἀκόµα καί αὐτός ὁ ναός τῶν Ἱεροσολύµων καί τά Ἅγια τῶν Ἁγίων τήν Παρθένο προεικόνιζαν. Καταλήγοµε µέ τόν ἅγιο ∆αµασκηνό πού λέγει: « ἡ Παρθένος εἶναι ἡ κορυφή καί τό τέλος τῆς Π. ∆ιαθήκης καί σ’ αὐτήν ἀναφέρονται ὅλες οἱ προεικονίσεις καί προτυπώσεις καί προφητεῖες.»
Γιατί ὅµως ὅλες αὐτές οἱ προτυπώσεις, οἱ συµβολισµοί καί οἱ προφητεῖες γιά τήν Παρθένο Μαρία; Ἔγινε ὅλη αὐτή ἡ προσπάθεια, γιά νά καταλάβει ὁ αἰχµάλωτος στήν ἁµαρτία κόσµος, ὅτι ὁ Θεός θά τηρήσει τήν ὑπόσχεση Του γιά σωτηρία, πού εἶχε δώσει στόν Ἀδάµ καί τήν Εὔα. Ἤθελε ὁ πανάγαθος Θεός νά δώσει στό γένος τῶν ἀνθρώπων τήν ἐλπίδα γιά σωτηρία, νά µήν ἀπαγοητευτοῦν, ἀλλά καί νά συµβάλουν καί οἱ ἄνθρωποι µέ τή δική τους προθυµία στήν ἐλευθερία τους ἀπό τά δεσµᾶ τοῦ διαβόλου ὑπακούοντας στίς ὑποδείξεις τοῦ Θεοῦ τους πού ἦταν ἡ τήρηση τῶν ἐντολῶν Του.Ὅλα ἐκεῖνα τά θαυµαστά πού συνέβαιναν στή Παλαιά ∆ιαθήκη καί συµβόλιζαν τήν Παρθένο, προέρχονταν ἀπό τή σοφία, τήν παντογνωσία καί τήν παντοδυναµία τοῦ Κυρίου, ὁ Ὁποῖος σάν παντογνώστης γνώριζε ὅτι ὁ κόσµος θά κατέληγε στήν ἁµαρτία καί στή δυστυχία, ἐνῶ τόν ἔπλασε γιά τήν εὐτυχία. Γι’ αὐτό προγνωρίζοντας τήν Παρθένο, ὅτι θά εἶναι ὁ
µοναδικός ἄνθρωπος στόν ὁποῖο θά µποροῦσε νά βασιστεῖ γιά τήν ἀνάπλαση τοῦ κόσµου, τή διάλεξε,τή σηµάδεψε καί τήν προήγγειλε µέ διάφορους συµβολισµούς τούς ὁποίους εἴδαµε πιό πίσω.Κατόπιν ὅλων αὐτῶν τῶν συµβολισµῶν καί παροµοιώσεων πού ἀναφέραµε φαίνεται πώς ἡ Παρθένος Μαρία εἶχε σπουδαία προϊστορία καί ξεχωριστή θέση στό σκηνικό τοῦ κόσµου καί ἡ ἀνωτερότητά της ξεπερνᾶ καί τίς ἀγγελικές δυνάµειςΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗΕίναι πάρα πολλά τα κείμενα της Αγίας Γραφής που ενέπνευσαν την Επιστήμη και που εξηγούνται στις μέρες μας απ’ την επιστήμη. Κι είναι ν’  απορεί κανείς πώς το γνώριζαν αυτό άνθρωποι που έζησαν από 2.000 μέχρι 3.500 χρόνια πριν.Παραδείγματα: α) Σύμφωνα με το βιβλίο της “Γένεσης” ο ήλιος έγινε την τέταρτη ημέρα της Δημιουργίας. Όμως η δημιουργία του φωτός, αναφέρεται την πρώτη ημέρα της Δημιουργίας. Η σημερινή Αστρονομία στη σπουδή των νεφελωμάτων απέδειξε ότι είναι δυνατή η ύπαρξη του φωτός και χωρίς τον ήλιο (Halley)

β) Ο καθηγητής της Ορυκτολογίας και Γεωλογίας Marcel de Serres γράφει:  “Η Αγία Γραφή λέγει ότι το φως μπήκε σε ενέργεια ή κίνηση κατά την πρώτη εποχή. Όχι μόνο δεν βρίσκεται σε αντίθεση με την πρόοδο των φυσικών γνώσεων, αλλά παρέχει μάλιστα την υποστήριξη και το κύρος της στην επιστήμη”! Επίσης αναφέρει η Αγία Γραφή στη Γένεση ότι η βλάστηση προηγήθηκε του ηλίου. Νεώτερες έρευνες απέδειξαν ότι και χωρίς τις ηλιακές ακτίνες μπορεί κάλλιστα ν’  αναπτυχθεί η ποώδης βλάστηση. Απόδειξη είναι τα θερμοκήπια. Οι γεωπόνοι σήμερα αποδεικνύουν, ότι και τέλεια φυτά, ξυλώδη, τα ονομαζόμενα σκιόφυλλα, αναπτύσσονται χωρίς την άμεση πρόσπτωση του ηλιακού φωτός, απλώς και μόνο με το διάχυτο φως. Όλα αυτά έκαναν τον Γάλλο γεωλόγο Lapparan να ομολογήσει: “Εάν έπρεπε να συνοψίσω σε 40 γραμμές τα πιο αυθεντικά πορίσματα της Γεωλογίας, θα αντέγραφα το κείμενο της Γενέσεως, δηλαδή την ιστορία της δημιουργίας όπως την έγραψε ο Μωϋσής”.

Στον Ιερεμία αναφέρεται (33,22) ότι “Η στρατιά του Ουρανού δεν μπορεί να μετρηθεί”. Έχει υπολογιστεί ότι με γυμνό οφθαλμού μπορούμε να δούμε ως 3.500 αστέρια περίπου και με γιγάντια τηλεσκόπια ως 350.000.000 αστέρια. Δεν έχουμε όμως κατορθώσει ακόμα να δουμε τις αρχές του σύμπαντος.

ΔΙΑΚΟΝΟΣ  ΠΡΟΧΟΡΟΣ

Mίμημα ο Πρόχορος επιστηθίου, ΏφθAgiosProxoros01sη αληθώς. Eύγε της προθυμίας!

«Ὃς ἐὰν θέλῃ ἐν ἠμὶν μέγας γενέσθαι, ἔσται ὑμῶν διάκονος» (Ευαγγέλιο Ματθαίου, κ’ 26). Όποιος, δηλαδή, θέλει να γίνει μέγας μεταξύ σας, είπε ο Κύριος, ας είναι υπηρέτης σας και ας μαθαίνει να γίνεται εξυπηρετικός στους άλλους. Σ’ αυτή την κατηγορία ανθρώπων άνηκαν και οι απόστολοι – από τους 70 μαθητές του Κυρίου – Πρόχορος, Νικάνωρ, Τίμων και Παρμένος. Αυτοί ήταν μεταξύ των επτά εκλεγμένων διακόνων της πρώτης χριστιανικής Εκκλησίας των Ιεροσολύμων (Πράξ. στ’ 5). Το έργο τους ήταν να υπηρετούν και να επιστατούν στη διατροφή των απόρων μελών της Εκκλησίας, ιδιαίτερα των ορφανών και των χηρών. Αλλά υπηρετούσαν και στη διάδοση του θείου λόγου.

Έτσι αργότερα, ο μεν Πρόχορος ακολούθησε τον ευαγγελιστή Ιωάννη στη Μικρά Ασία, όπου έγινε επίσκοπος Νικομήδειας και αναδείχθηκε τέλειος διάκονος του επισκοπικού καθήκοντος. Ο δε Τίμων υπέστη μαρτυρικό θάνατο στη Βόστρα της Αραβίας, όπου είχε σταλεί να υπηρετήσει το Ευαγγέλιο. Οι άλλοι δύο, ο Νικάνωρ και ο Παρμένος, πέθαναν στην Ιερουσαλήμ, εκτελώντας το διακονικό τους έργο. Κηδεύθηκαν από τους ίδιους τους Αποστόλους, κάτω από το πένθος όλης της Εκκλησίας, την οποία υπηρέτησαν με τόσο ζήλο και επιτυχία. Έτσι, ο καθένας χωριστά, αναδείχθηκε «πιστὸς διάκονος ἐν Κυρίῳ» (Επιστολή προς Έφεσίους, στ’ 21). Δηλαδή πιστός διάκονος στο έργο του Κυρίου.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’.
Ἀπόστολοι Ἅγιοι, πρεσβεύσατε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ , ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν, παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.

\ Ομίλιες Αγίου Λουκά, Αρχιεπισκόπου Κριμαίας \ Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου

Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου

Άγιος Λουκάς Αρχιεπίσκοπος Κριμαίας

Λόγος εις τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου

Τρία σημαντικότατα γεγονότα στην ιστορία του κόσμου εορτάζει σήμερα η Εκκλησία μας.

To πρώτο είναι ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, τον οποίο εορτάζουμε σήμερα με χαρά και αγάπη, αλλά και με δέος ενώπιον του μεγαλείου του γεγο­νότος αυτού, το οποίο ονομάζεται «κεφάλαιον» (δη­λαδή αρχή) της σωτηρίας μας.

Εννέα μήνες μετά τον Ευαγγελισμό πραγματο­ποιήθηκε και το δεύτερο από τα σημαντικότερα γε­γονότα, η κατά σάρκα Γέννηση του Κυρίου μας Ιη­σού Χρίστου. Κορυφή και ολοκλήρωση της σωτηρί­ας μας θα είναι η ανάσταση του Κυρίου Ιησού Χρί­στου μετά από ένα φρικτό θάνατο πάνω στο Σταυρό.

Όχι μόνο μια φορά αλλά πολλές φορές φανερώ­θηκαν στους αγίους άγγελοι. Έξι μήνες πριν τον Ευ­αγγελισμό της Παναγίας Παρθένου Μαρίας στάλθη­κε ο αρχάγγελος Γαβριήλ στον ιερέα Ζαχαρία, ο οποίος υπηρετούσε στο ναό, για να του αναγγείλει, ότι απ’ αυτόν θα γεννηθεί ο μεγαλύτερος μεταξύ των αν­θρώπων, ο Πρόδρομος του Κυρίου ο Ιωάννης. Και σήμερα ο ίδιος φέρνει το χαρμόσυνο άγγελμα στην Υπεραγία και άχραντο Παρθένο Μαρία, η οποία ζού­σε στο ταπεινό φτωχόσπιτο του ξυλουργού Ιωσήφ.

Ο διάλογος του με την Παναγία είναι τόσο άγι­ος και μεγαλειώδης που δεν τολμώ να τον περιγράψω με δικά μου λόγια αλλά πρέπει να τον επαναλά­βω με Ευαγγελικά λόγια.

Όταν μπήκε ο αρχάγγελος στο υπερώο, είπε:

«Χαίρε, κεχαριτωμένη ο Κύριος μετά σου· ευλο­γημένη συ εν γυναιξίν.

Η δε ιδούσα διεταράχθη επί τω λόγω αυτού, και διελογίζετο ποταπός είη ο ασπασμός ούτος, και είπεν ο άγγελος αύτη· μη φοβού, Μαριάμ- εύρες γαρ χάριν παρά τω Θεώ. και ιδού σύλληψη εν γαστρί και τέξη υιόν, και καλέσεις το άνομα αυτού Ιησούν. ούτος έσται μέγας και υιός υψίστου κληθήσεται, και δώσει αυτώ Κύριος ο Θεός τον θρόνον αυτού του πατρός αυτού, και βασιλεύσει επί τον οίκον Ιακώβ εις τους αιώνας, και της βασιλείας αυτού ουκ έσται τέλος.

Είπε δε Μαριάμ προς τον άγγελον πώς έσται μοι τούτο, επεί άνδρα ου γινώσκω; και αποκριθείς ο άγ­γελος είπεν αύτη· Πνεύμα άγιον επελεύσεται επί σε και δύναμις υψίστου επισκιάσει σοι· διό και το γεννώμενον άγιον κληθήσεται υιός Θεού…

Είπε δε Μαριάμ· ιδού η δούλη Κυρίου· γένοιτο μοι κατά το ρήμα σου. και απήλθεν απ’ αυτής ο άγ­γελος» (Λκ. 1, 28-38).

Σας έχω πει πολλά τα προηγούμενα χρόνια γι’ αυτόν το μοναδικό στην Ιστορία του κόσμου διάλογο. Αλλά τώρα θα σταθώ στα λόγια του Αρχαγγέλου:

«Πνεύμα Άγιον επελεύσεται επί σε και δύναμις υψίστου επισκιάσει σοι διό και το γεννώμενον άγι­ον κληθήσεται υιός Θεού».

Κανείς ποτέ, από τη δημιουργία του κόσμου και μέχρι τη συντέλεια του, δεν γεννήθηκε και δεν θα γεννηθεί κατά τον τρόπο, κατά τον οποίο γεννήθη­κε ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός. Κανείς ποτέ δε γεννήθηκε χωρίς άνδρα. Κανείς δε γεννήθηκε και δε θα γεννηθεί με την επέλευση του Αγίου Πνεύματος. Σε κανέναν ποτέ δεν κατοίκησε το Άγιο Πνεύ­μα με τέτοια ολοκληρωμένη πληρότητα, με την ο­ποία εγκατοίκησε στην Παναγία Παρθένο Μαρία. Κανέναν δεν επισκίασε η δύναμη του Υψίστου και τα μητρικά σπλάγχνα καμμίας γυναίκας δεν αγίασε, με τέτοια πληρότητα και δύναμη, όπως τα σπλάγχνα της Υπεραγίας Παρθένου Μαρίας.

Κρατήστε βαθειά στην καρδιά σας, αυτό που σας λέω για την πλήρη ενότητα του Πνεύματος του Θε­ού και της ανθρώπινης ουσίας της Μαρίας.

Η ψυχή και το πνεύμα του άνθρωπου έχουν την αρχή τους στο Πνεύμα του Θεού. To δεύτερο κεφά­λαιο της Παλαιάς Διαθήκης λέει, ότι έπλασε ο Θε­ός τον πρώτο άνθρωπο, τον Αδάμ, «χουν από της γης και ενεφύσησεν εις το πρόσωπον αυτού πνοήν ζωής» (Γέν. 2, 7).

Με το Πνεύμα του Θεού μόνο το πνεύμα του άν­θρωπου είναι δυνατόν να κοινωνεί, εφόσον από Ε­κείνον προέρχεται, όπως συμβαίνει και στην φύση, συγγενή δηλαδή μεταξύ τους πράγματα να έχουν πραγματική επικοινωνία.

Την δυνατότητα της αληθινής κοινωνίας με τον Θεό την διδαχθήκαμε από τον ίδιο τον Κύριο μας Ιησού Χριστό, ο οποίος λέει:

«Εάν τις αγαπά με, τον λόγον μου τηρήσει, και ο πατήρ μου αγαπήσει αυτόν, και προς αυτόν ελευσόμεθα και μονήν παρ’ αύτω ποιήσομεν» (Ιω. 14, 23).

Αλλά και ο απόστολος Παύλος με κάποια έκ­πληξη ρωτάει τους χριστιανούς της Κορίνθου: «Ουκ οίδατε ότι ναός Θεού έστε και το Πνεύμα του Θεού οικεί εν υμίν;» (Α’ Κορ. 3, 16).

Από τους βίους των αγίων γνωρίζουμε για μιά πραγματική κοινωνία με τον Θεό, που είχαν στη ζωή τους οι άγιοι του Θεού. Γνωρίζουμε ότι αυτοί υπήρξαν κατοικοιτήρια του Πνεύματος του Θεού. Αλλά ακόμα και αυτή η βαθειά κοινωνία τους με το Θεό δεν μπο­ρεί να συγκριθεί μ’ εκείνη την ευλογημένη κατά­σταση, η οποία υπερβαίνει ακόμα και την κατάσταση των αγγέλων και των αρχαγγέλων, στην όποια βρέθη­κε η Υπεραγία Παρθένος Μαρία μετά την επέλευση του Αγίου Πνεύματος.

Αυτό δεν μπόρεσε, η καλύτερα, δεν ήθελε να α­ντιληφθεί ο κακότυχος εκείνος αιρετικός Νεστόριος, ο οποίος ισχυριζόταν ότι η Υπεραγία Θεοτόκος γέννησε έναν κοινό άνθρωπο Ιησού Χριστό, με τον οποίο αργότερα ενώθηκε ο Θεός, γι’ αυτό και την Υπεραγία Παρθένο Μαρία την ονόμαζε Χριστοτόκο και όχι Θεοτόκο.

Αν, έστω και ελάχιστο, δίκαιο είχε ο Νεστόριος, τότε ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός θα ήταν όχι ο Υιός του Θεού και Θεάνθρωπος αλλά ένας από τους πολλούς μεγάλους αγίους, οι οποίοι ονομάζο­νται αληθινοί ναοί και μονές του Πατρός και του Υιού για την απέραντη αγάπη τους στον Θεό και την τέλεια εφαρμογή στη ζωή τους των εντολών του Χριστού. Όπως βλέπετε ο Νεστόριος δικαίως ανα­θεματίστηκε από την Τρίτη Οικουμενική Σύνοδο.

Σ’ αυτό το σημείο θα μπορούσα να τελειώσω τον εγκωμιαστικό μου λόγο προς τιμήν της μεγάλης αυτής εορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Όμως δεν θέ­λω να προσπεράσω τα λόγια εκείνα του Αρχαγγέλου Γαβριήλ, τα όποια μπαίνουν σε κάθε καθαρή καρδιά:

«Χαίρε, κεχαριτωμένη· ο Κύριος μετά σου».

Όλοι εσείς, που είστε ομόψυχοι με μένα, πέστε μου, μπορεί να υπάρχει ανώτερη και καθαρότερη χαρά από αυτή, που δίνει η αίσθηση ότι μαζί μας εί­ναι ο Κύριος! Ότι μας αγαπά, επειδή φυλάσσουμε τις εντολές Του και ότι θα έλθει μαζί με τον Άναρ­χο Πατέρα Του και θα κατοικήσει μαζί μας!

Της ανώτατης αυτής ευτυχίας και χαράς να μας αξιώσει ο Κύριος και Θεός μας Ιησούς Χριστός διά πρεσβειών της Υπεραγίας και Αχράντου Παρθένου Μαρίας! Αμήν.

Όπως βλέπετε στην εικόνα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου η Παναγία βρίσκεται σε ώρα εργασίας όταν ήρθε ο αρχάγγελος να ευαγγελιστεί το μεγάλο νέο. Εργαζόταν συνεχώς κα απασχολούσε το νου της με την προσευχή στο Πανάγιο Πνεύμα του οποίου ήταν η νύμφη Του. Η εργασία βοηθάει τον νου να είναι συγκροτημένος και να έχει πάντα σωστούς λογισμούς, να είναι πάντα κοντά στον Θεό, να Του μοιάζει, όπως ζούσε η Παρθένος. Άλλωστε και οι αρχαίοι Έλληνες έλεγαν : “αργία μήτηρ πάσης κακίας”
Τι μας διδάσκει η εικόνα του ευαγγελισμού; Όταν εργαζόμαστε βοηθάμε τον εαυτό μας να συγκροτείται και να σκέφτεται τον Θεό. Η εργασία βοηθάει τον άνθρωπο πρώτα να σκέφτεται ώριμα και κατόπιν να μιμείται τον Θεό, όπως ο Θεός εργάζεται για όλους τους ανθρώπους έτσι κι ο χριστιανός εργάζεται για να μπορεί να αγαπά έμπρακτα όλους τους ανθρώπους – αδελφούς του.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s